Değmedi sevmelere, aşk kaybetti,
Bulamadı yolunu yaşamanın,
Yalnızlığı kaçış olarak gördü
Geriye acı, intikam, hasret kaldı,
Kendi kendine iyileşmek zorundaydı...
Ah acıyı sevmek, nereye kadar,
Bu yollarda yürümenin de bir bedeli var
Aşkın da, özgürlüğünde vazgeçilmez yanı,
Bu tutsaklık hali, bu acı, bitmiyor hiç umutlar...
Hep aynı oyunun sonu,
Kaybeder, adil oynayan
İnsan merhametinden vurulur,
Acı yorar, dil susar, zaman konuşur...
Ah! Acıyı sevmek nereye kadar,
Her yalanın bir bedeli var
Kaybedilen güven, iyi niyet,
Gitti giden, her yaranın bir hesabı var.
Şiir: Sema Yıldırım
